Polski astronom, urodzony w 1473 r. w Toruniu. W latach 1491-1495 studiował w Krakowie,
a następnie we Włoszech (Bolonia, Padwa, Ferrara). W 1503 doktoryzował się
z prawa kanonicznego. Po powrocie do Polski mieszkał w Lidzbarku
Warmińskim, Fromborku i Olsztynie.
Opracował heliocentryczny model Układu Słonecznego, według którego Słońce
znajduje się w centrum, Ziemia jest planetą i podobnie jak pozostałe
planety obiega Słońce po orbicie kolistej. Jego teoria została
opublikowana w 1543 r. w księdze "De revolutionibus orbium coelestium"
("O obrotach sfer niebieskich").
Teoria Kopernika wpłynęła na sposób patrzenia na miejsce Ziemi i człowieka
we Wszechświecie i stała się podstawą rozwoju nauk ścisłych. Określa się
ją mianem "rewolucji kopernikańskiej". Z idei Kopernika wywodzi się
późniejsza zasada kosmologiczna, zwana także zasadą kopernikańską, według
której część Wszechświata dostępna obserwacjom nie różni się od jego
pozostałych części.
W wersji uogólnionej przyjmuje się, że żaden punkt we Wszechświecie nie
jest wyróżniony.
Kopernik był także matematykiem, lekarzem, prawnikiem, ekonomistą,
publikował prace o reformie monetarnej i sformułował prawo, iż "gorszy
pieniądz wypiera z rynku lepszy".
Więcej informacji o Mikołaju
Koperniku (pdf)